Wczesnosłowiańska mitologia była wyzwaniem dla historyków

Reklama

wt., 04/05/2022 - 22:41 -- MagdalenaL

Wczesnosłowiańska mitologia była wyzwaniem dla historyków. W przeciwieństwie do wielu innych mitologii, nie istnieje żaden oryginalny materiał źródłowy, ponieważ pierwsi Słowianie nie pozostawili żadnych zapisów o swoich bogach, modlitwach ani rytuałach. Jednak źródła wtórne, pisane głównie przez mnichów w okresie chrystianizacji państw słowiańskich, dostarczyły bogatego splotu kulturowego splecionego z mitologią regionu.

Stary słowiański system mitologiczny i religijny trwał około sześciu wieków, aż do nadejścia chrześcijaństwa. Większość słowiańskich mitów przedstawia bogów, którzy mają podwójne i przeciwstawne aspekty. Szereg sezonowych rytuałów i uroczystości odbywało się zgodnie z cyklami rolniczymi.

Dominująca słowiańska rdzenna struktura religijna przetrwała około sześciuset lat. Pod koniec XII wieku na tereny słowiańskie zaczęli napływać duńscy najeźdźcy. Biskup Absalon, doradca króla Waldemara I, odegrał kluczową rolę w zastąpieniu starosłowiańskiej religii pogańskiej chrześcijaństwem. W pewnym momencie nakazał obalenie posągu boga Świętowita w sanktuarium w Arkonie; wydarzenie to uważane jest za początek końca starożytnego słowiańskiego pogaństwa.

Wiele obrzędów słowiańskich w dawnej religii opierało się na obrzędach rolniczych, a ich kalendarz był zgodny z cyklami księżycowymi. Podczas Velja Noc, która przypadała mniej więcej w tym samym czasie, w którym obchodzimy dziś Wielkanoc, duchy zmarłych wędrowały po ziemi, pukając do drzwi swoich żyjących krewnych, a szamani przebierali się w wyszukane kostiumy, aby złe duchy nie wyrządzały krzywdy.

W czasie przesilenia letniego, czyli Kupały, odbywał się festyn z kukłą podpaloną w wielkim ognisku. Uroczystość ta była związana z zaślubinami boga płodności i bogini. Zazwyczaj pary łączyły się w pary i celebrowały rytuały seksualne, aby uhonorować płodność ziemi.

Każdego roku pod koniec sezonu żniwnego kapłani tworzyli ogromną strukturę pszeniczną – uczeni nie zgadzają się co do tego, czy był to ciastko czy wizerunek – i umieszczali ją przed świątynią. Arcykapłan stanął za pszenicą i zapytał ludzi, czy mogą go zobaczyć. Bez względu na odpowiedź, kapłan będzie błagał bogów, aby w następnym roku żniwa były tak obfite i duże, że nikt nie będzie mógł go zobaczyć za pszenicą.

Autor: 
Autor tłumaczenia: Nikita Stelmakh / Autor oryginału: www.thoughtco.com
Polub Plportal.pl:

Reklama