Jaka historia kryje się za kolorami flagi Hiszpanii?

Reklama

ndz., 12/05/2021 - 15:34 -- MagdalenaL

Wywieszenie flagi narodowej podczas obchodów Narodowego Dnia Weterana (Źródło obrazu: https://www.larazon.es/resizer/8-VTYlDdlK7iT5zfT00Xkh1kchk=/600x400/smar...(webp):quality(65)/cloudfront-eu-central-1.images.arcpublishing.com/larazon/F4ILXIKZGVCJJMY7FB2IHF37KQ.jpg).

Flaga reprezentuje wszystkich obywateli tego kraju – wewnątrz, jak i poza jego granicami. Ponadto używa się jej jako symbolu tego państwa w różnych miejscach, służy także utrzymaniu wspólnej linii symbolicznej.

Jest regulowana przez konstytucję z 1978 roku. Określa ona, że „[flaga] składa się z trzech poziomych pasów, czerwonego, żółtego i czerwonego, przy czym żółty jest dwa razy szerszy niż każdy z dwóch czerwonych”. W Hiszpanii flaga jest razem z hymnem i oficjalnym godłem jednym z symboli państwa.

Ponadto w ustawie 39/1981 z 28 października, pierwszy artykuł stanowi, że: „Flaga Hiszpanii symbolizuje naród; Jest znakiem suwerenności, niepodległości, jedności i integralności kraju oraz reprezentuje nadrzędne wartości wyrażone w Konstytucji".

Dzień Konstytucji jest obchodzony 6 grudnia. Ta data, ogłoszona świętem narodowym, upamiętnia dzień w 1978 roku, kiedy Hiszpanie głosowali w referendum za przyjęciem Konstytucji. Wynik głosowania był pozytywny, dlatego też została zatwierdzona i obowiązuje aż do dziś.

Chociaż flaga jest znana wszystkim Hiszpanom, pochodzenie jej kolorów skrywa pewne ciekawostki. Dzięki niej udało się stworzyć znak reprezentujący Hiszpanię, a jej cechy czynią ją jednym z trzech oficjalnych symboli.

Historia jej kolorów

Obecna flaga Hiszpanii, znana również jako „rojigualda”, została stworzona 28 maja 1785 roku za panowania Carlosa III. Mimo to nie została uznana za flagę narodową aż do 1843 roku, kiedy Elżbieta II rządziła krajem.

Powstanie tej flagi było konieczne dla Hiszpanii. Potrzeba ta dotyczyła obszaru morskiego. Po tym jak Filip V wstąpił na tron hiszpański i tym samym zapoczątkował \ panowanie dynastii Burbonów, flagi połowy państw Europy były bardzo podobne i wprowadzały zamęt, zwłaszcza na morzu.

Przed rokiem 1785 hiszpańska marynarka wojenna używała flagi, która składała się z białego tła, symbolizującego dynastię Burbonów, z herbem pośrodku. Powodowało to ogromne zamieszanie i dlatego postanowiono poszukać nowego, oryginalnego projektu.


(Źródło obrazu: https://www.larazon.es/resizer/tlG4_RttT52swvhK5NhMtvfWkWA=/600x0/smart/...(webp):quality(65)/cloudfront-eu-central-1.images.arcpublishing.com/larazon/WMP6SBOG45DEBKX6WDXTVPZ4RQ.jpg).

Inne państwa, takie jak Francja, Wielka Brytania, Sycylia czy Toskania również miały biały jako główny kolor na swoich flagach. Utrudniało to odróżnienie jednych od drugich i powodowało, że przy konfrontacjach okręty nie mogły strzelać, dopóki nie upewniły się, czy flaga należy do sojusznika, czy wroga.

Dlatego Carlos III kazał swoim ministrom marynarki, Antoniowi Valdésowi i Fernándezowi Bazánowi, opracować wzór na nową flagę przeznaczoną wyłącznie do użytku na morzach. Mężczyźni natychmiast ogłosili konkurs i wybrali dwanaście najlepszych szkiców. Wśród tych, które przedstawili królowi, by podjął ostateczną decyzję, pojawił się szkic, który znamy dzisiaj jako „rojigualda”.

Spośród wszystkich propozycji, monarcha wybrał właśnie trójkolorową flagę o czerwonej i żółtej barwie ze względu na to, że najwyraźniej będzie się odznaczać na morzu. Postanowił jednak zmienić szerokości pasków flagi tak, aby żółty był dwukrotnie szerszy niż czerwony.

Autor: 
Autor: Albert Martínez / Tłumacz: Klaudia Jamróg
Dział: 
Polub Plportal.pl:

Reklama